Archief 'Het meisje in de Froenstraat' ...

en andere Lossernaren

het meisje in de Froenstraat

 

Gerhardus Bernardus (Gerard, ook genoemd Gait) Meijerink
Foto van de maand januari 2012

Onder de titel ‘Het meisje in de Froenstraat’ is de Historische Kring Losser in april 2004 begonnen aan een project dat op 1 november 2005 heeft geleid tot de uitgave van een zeer bijzonder (foto)boek.

In de jaren 1979 tot 1995 maakte ons lid de heer Norbert Klein, destijds actief in de - helaas ter ziele gegane - ‘Hifo’ (Historische Fotoclub Losser), een serie van meer dan honderd portretten van bekende en minder bekende Lossernaren.

Het boek, waarvan in 2 drukken, ruim 900 exemplaren beschikbaar waren was binnen een halfjaar uitverkocht. Daarom tonen wij nu elke maand een andere foto uit het boek, met de bijbehorende tekstpagina.
In het archief zijn de namen van de geportretteerden opgenomen.

In januari 2012 was de beurt aan: Gerhardus Bernardus (Gerard, ook genoemd Gait) Meijerink

Gerard Meijerink werd geboren op 1 februari 1935. Hij is een telg uit een groot boerengezin. De boerderij waar de familie woonde staat aan de voormalige Broekhoekweg, sinds de aanleg van de Rondweg Deppenbroekweg genaamd. Nu woont daar hovenier Kemerink. Hij volgde de lagere school, daarna de ambachtsschool en in de avonduren bekwaamde hij zich verder in metaalbewerking en lassen.

Op vijftienjarige leeftijd ging hij werken bij de firma Mulos in Losser, een bedrijf dat bekendheid had verworven door de hooiblazers die daar gemaakt werden. Hij bleef er maar kort en ging toen naar de machinefabriek Thole in Enschede.

In 1962 begon hij samen met zijn broer Hendrik een zelfstandig metaalconstructiebedrijf aan de Broekhoekweg in Losser, dat in 1965 verplaatst werd naar het industrieterrein De Pol.

In 1969 trad zijn broer uit de zaak en ging hij alleen verder met medewerkers. Hij was gespecialiseerd in het maken van metaalconstructies en met name zijn stalen trappen waren een veel gevraagd product. Ook de stalen ramen in de huizen aan de Dr. Staringstraat, gebouwd in 1971 onder architectuur van Nico Zantinge, waren in zijn bedrijf vervaardigd. Die huizen kregen door die bijzondere raampartij al snel de bijnaam “aquariumhuizen”.

Gerard beëindigde zijn bedrijfsactiviteiten in december1992.

Zijn grote hobby is het modelspoor. Hij maakt alles zelf. De eerste locomotief die hij bouwde, kwam klaar in 1995. Dat was de Duitse Baureihe 64, een voertuig dat hij nog steeds in bedrijf heeft en dat tot nu toe zo’n 12000 kinderen heeft vervoerd. In 2001 kon hij zijn tweede locomotief in gebruik nemen, een Amerikaanse, genaamd De Washington, die maar liefst 2.10 m lang is. Zijn volgende project is weer naar Duits voorbeeld: de Pruisische P8 Baureihe 38 wordt 2.4 m lang.

De modelbouwclub, waarvan hij deel uit maakt, heeft een clubgebouw in het Wesselerbrinkpark in Enschede. Daar ligt 425 m rails om de treinen te kunnen laten rijden. De modelspoorwegbouwers krijgen veel uitnodigingen om deel te nemen aan evenementen. Ze nemen dan 53 m rail mee, om daarop hun fraaie modellen te laten rijden en er kinderen mee te vervoeren. Gerard Meijerink woont in de Zoeke en noaberhulp staat bij hem nog altijd hoog in het vaandel.

Gerard Meijerink is een voorbeeld van een boerenjongen die dankzij technisch inzicht en doorzettingsvermogen een eigen bedrijf kon opbouwen.