Archief 'Het meisje in de Froenstraat' ...

en andere Lossernaren

het meisje in de Froenstraat

 

Petrus Zwiebertus (Peter) Osse
Foto van de maand januari 2013

Onder de titel ‘Het meisje in de Froenstraat’ is de Historische Kring Losser in april 2004 begonnen aan een project dat op 1 november 2005 heeft geleid tot de uitgave van een zeer bijzonder (foto)boek.

In de jaren 1979 tot 1995 maakte ons lid de heer Norbert Klein, destijds actief in de - helaas ter ziele gegane - ‘Hifo’ (Historische Fotoclub Losser), een serie van meer dan honderd portretten van bekende en minder bekende Lossernaren.

Het boek, waarvan in 2 drukken, ruim 900 exemplaren beschikbaar waren was binnen een halfjaar uitverkocht. Daarom tonen wij nu elke maand een andere foto uit het boek, met de bijbehorende tekstpagina.
In het archief zijn de namen van de geportretteerden opgenomen.

In januari 2013 was de beurt aan: Petrus Zwiebertus (Peter) Osse

Peter Osse werd geboren op 8 april 1948, als enig kind van Hendrikus N.J. Osse en Hermanna H.E. Reimerink. Hij werd genoemd naar zijn grootvader, Petrus Zwiebertus, die in 1862 vanuit het schoutambt Oldemarkt in de kop van Overijssel naar Losser was gekomen.

Na de bevalling van Peter moet zijn vader hebben gezegd “dokter, wie hebt d’r weer n’n Ossen bie”, waarna baby Peter met een veewagen naar de ouderlijke woning aan de Oldenzaalsestraat werd gebracht. Daar in het huis van zijn moeder, met de kruidenierswinkel, groeide hij op. Peter wordt beschreven als een “mooi keerlke met een cameljasje aan en een petje op”. Van meet af aan moet al duidelijk zijn geweest dat in Peter geen winkelier stak. Bekend is dat hij op jeugdige leeftijd meerdere kostadressen heeft gehad, waar hij kennis maakte met de vee- en paardenhandel. Vooral het omgaan met en de handel in paarden werden zijn passie. Als kleine jongen werd hij al meegenomen naar paardenmarkten, zowel in Nederland als in Duitsland. Tot op de dag van vandaag gaat hij daar nog graag naar toe.

Toen zijn vader in 1967 stierf bleef Peter bij zijn moeder wonen. Geruime tijd woonden zij samen in een boerderijtje aan de Voswinkelweg (nu Rondweg). Voor Peter gold echter dat hij meestal van huis was en een zwervend bestaan leidde. Hij had het zwerversbloed van de Osse’s in zich. Zelf zei Peter altijd: “Op alle wegen komt men Peter tegen”. Zijn ongecompliceerde levensstijl en onbekommerdheid zorgden er voor dat hij gemakkelijk geaccepteerd werd en ook overal geholpen werd. Dat dit soms ook leidde tot problemen laat zich gemakkelijk raden.

Peter verzorgde ook enige tijd het watertransport naar boeren in de zogenoemde superonrendabele gebieden, die niet op het waterleidingnet waren aangesloten. Uit de eigen kraan werd het water getapt in een oude giertank en op een platte wagen naar de boeren gebracht. Een agrariër in Lonneker kreeg zo twee keer per dag 500 liter water aangevoerd. Peter was er trots op het enige transportbedrijf te hebben dat nog met paarden werkte. Dat gaf echter een probleem bij de aanleg van het eerste stoplicht in Losser op de hoek van de Enschedesestraat en de nieuwe Rondweg. De verkeerslichten werkten op het aanbod van auto’s en het gewicht van een paard en wagen was niet voldoende om het licht op groen te laten springen. Om ook het transportbedrijf van Peter Osse doorgang te verlenen, moest de afstelling in het wegdek veranderd worden.

De gezondheid van moeder Manna gaf in het begin van de jaren tachtig aanleiding tot opname in het verpleeghuis Oldenhove, waar zij in 1985 stierf. In de periode daarvoor had zij met Peter korte tijd gewoond in de Aalsgaardenstraat. Tijdens haar verblijf in het verpleeghuis is Peter weer verhuisd naar de Voswinkelweg. Hij had in die tijd ook een vrouw leren kennen met wie hij onder grote belangstelling van vele Lossernaren in het huwelijk trad. Lang heeft deze verbintenis echter niet geduurd. Samen met een nieuwe vriendin, met wie het geluk ook niet lang stand hield, vertrok hij in 1986 uit Losser om vervolgens in allerlei andere oorden zijn geluk te beproeven. Zo woonde hij ondermeer in Reutum, Almelo, Steggerda, Leeuwarden, Coevorden , Den Ham en De Wolden. Het zwerversbloed kreeg weer duidelijk de overhand. Het was opmerkelijk, dat Peter op alle plekken waar hij gewoond heeft, steeds weer activiteiten en werkzaamheden zocht, waarbij de omgang met paarden een rol speelde. Bij boeren en handelaren hielp hij bij de verzorging of het transport van deze edele viervoeters. In alle plaatsen waar hij woonde kende de omgeving hem spoedig, als de man die in zijn stofjas, met pet op en klompen aan de voeten, een praatje maakte.

Af en toe komt hij nog in Losser, waar in het gemeentehuis altijd nog wel iemand voor hem klaar staat en waar menige Lossernaar hem als een goede (oude) bekende begroet.

Momenteel woont hij in Ootmarsum, samen met Aaltje Grave, die al weer bijna 14 jaar zijn levensgezellin is. Voor haar zeven kleinkinderen is Peter ook de opa en daar is hij heel trots op.

Peter Osse is overleden op 13 mei 2016.