Archief 'Het meisje in de Froenstraat' ...

en andere Lossernaren

het meisje in de Froenstraat

 

Scherphof-Bekke Heintje
Foto van de maand september 2013

Onder de titel ‘Het meisje in de Froenstraat’ is de Historische Kring Losser in april 2004 begonnen aan een project dat op 1 november 2005 heeft geleid tot de uitgave van een zeer bijzonder (foto)boek.

In de jaren 1979 tot 1995 maakte ons lid de heer Norbert Klein, destijds actief in de - helaas ter ziele gegane - ‘Hifo’ (Historische Fotoclub Losser), een serie van meer dan honderd portretten van bekende en minder bekende Lossernaren.

Het boek, waarvan in 2 drukken, ruim 900 exemplaren beschikbaar waren was binnen een halfjaar uitverkocht. Daarom tonen wij nu elke maand een andere foto uit het boek, met de bijbehorende tekstpagina.
In het archief zijn de namen van de geportretteerden opgenomen.

In september 2013 was de beurt aan: H.Z. (Heintje) Scherphof-Bekker

Heintje Bekker werd geboren op 6 mei 1927 te Almelo. Na haar Mulo-opleiding werd ze secretaresse bij Rosmark en Bendien in Almelo. Ondertussen studeerde ze Duitse en Engelse handelscorrespondentie.

Ze trouwde in 1952 met Hendrik Scherphof en het jonge echtpaar ging wonen in een huisje van haar vader in het Neijreesbos bij Bornerbroek.

Vervolgens woonde ze 6 jaar in het Brabantse Vught en in 1964 verhuisde het gezin naar Overdinkel. Heintje Scherphof-Bekker werd secretaresse bij Van Heek Scholco in Losser.

Ze voelde zich direct aangetrokken tot de geschiedenis van Losser en uiteraard van Overdinkel en zij werd actief binnen de Historische Kring Losser. Zij ging zich verdiepen in het boerderijen- en veldnamenonderzoek.

Na het plotselinge overlijden van de voorzitter van de HKL, de Heer Tepe werd ze in 1971 eerst vice-voorzitter. In 1974 nam ze de voorzittershamer ter hand.

Onder haar kundige leiding kwamen de eerste publicaties tot stand. Als eerste werd de geschiedenis van de familie Teylers en het Teylershoes (nu restaurant “De Oude Apotheek”) op schrift gesteld en vervolgens verscheen het boekje over het Heininkshoes, het historische pand op het Martinusplein.

Daarna kwam de gigantische klus om het Veldnamenonderzoek in de marke Losser in kaart te brengen. Dit zou kunnen gebeuren in provinciaal verband, maar het was onduidelijk wanneer de uitgave over Losser dan zou verschijnen. Er werden veel voorwaarden gesteld, maar geen enkele zekerheid geboden. Heintje Scherphof had een vooruitziende blik en ging samen met haar medebestuursleden op eigen kracht verder. De provincie ging later inderdaad andere prioriteiten stellen en het project is dan ook in veel plaatsen nog steeds niet afgerond.

Maar in Losser verscheen in 1986 “Grondstukken en bewoners in dorp Losser omstreeks 1820”. In 1989 wordt het vervolg “Grondstukken en bewoners in de Marke Losser omstreeks 1832”, de delen 2 en 3 van de serie, gepresenteerd.

In deel 3 kon duidelijkheid worden gegeven over de plaats van de Losserbrugge, de oude neutrale plek, waar toenmalige machthebbers van beide kanten van de grens samen kwamen om hun geschillen te bespreken. Dit was een prachtig resultaat, waar Heintje Scherphof met recht trots op was, omdat menig geschiedschrijver zich al het hoofd had gebroken over de juiste ligging van deze historische plaats.

Haar deelname aan het boerderijonderzoek resulteerde in een uitgave over de geschiedenis van de Schultinchof, gevolgd door een boek over het Erve Beernink.

Heintje Scherphof had jarenlang zitting in de Culturele Raad Overijssel.

En ook in andere opzichten was ze zeer betrokken bij het maatschappelijke leven. Ze wilde zich dienstbaar maken aan de gemeenschap waarvan ze deel uit maakte. En dat deed ze op energieke wijze en ze aarzelde niet om in welgekozen bewoordingen voor haar overtuiging uit te komen. Het Twentse landschap met zijn mooie dorpen ligt haar nog steeds na aan het hard. Ze heeft zich dan ook regelmatig uitgesproken tegen de ongebreidelde dorpsuitbreidingen en wegenaanleg. Zo nam ze het initiatief voor een actiegroep tegen de kanalisering van de Glanebeek. Ook in dit opzicht had ze een vooruitziende blik, want nu moeten beken weer meanderen. Haar maatschappelijke betrokkenheid kwam ook tot uiting in haar deelname aan het “Comité Behoud Dinkelziekenhuis” in december 1972.

In 1992 gaf ze de voorzittershamer van de Historische Kring Losser over aan Thea Evers. Heintje Scherphof-Bekker overleed op 29 december 2007.