Archief 'Het meisje in de Froenstraat' ...

en andere Lossernaren

het meisje in de Froenstraat

 

Gerhardus Hendrikus (Gerhard) Vos
Foto van de maand oktober 2014

Onder de titel ‘Het meisje in de Froenstraat’ is de Historische Kring Losser in april 2004 begonnen aan een project dat op 1 november 2005 heeft geleid tot de uitgave van een zeer bijzonder (foto)boek.

In de jaren 1979 tot 1995 maakte ons lid de heer Norbert Klein, destijds actief in de - helaas ter ziele gegane - ‘Hifo’ (Historische Fotoclub Losser), een serie van meer dan honderd portretten van bekende en minder bekende Lossernaren.

Het boek, waarvan in 2 drukken, ruim 900 ecemplaren beschikbaar waren was binnen een halfjaar uitverkocht. Daarom tonen wij nu elke maand een andere foto uit het boek, met de bijbehorende tekstpagina.
In het archief zijn de namen van de geportretteerden opgenomen.

In oktober 2014 was de beurt aan: Gerhardus Hendrikus (Gerhard) Vos

Gerhard Vos werd geboren op 12 mei 1905 in Losser. Zijn ouderlijk huis stond links op de hoek van de Teylerstraat / Torenstraat, het smalle straatje dat vanaf de Brinkstraat naar het Martinusplein loopt. Een historische plek, midden in het dorp, vlak bij de oude Martinuskerk die bij zijn geboorte pas was afgebroken. Daar bracht hij zijn jeugd door in een gezin met vier kinderen, twee zonen en twee dochters. Gerhard Vos kreeg in Losser de bijnaam “Stöffelke”, naar zijn grootvader die Christoffel heette.

De situatie in de dorpskern was heel anders dan nu. Er liep nog een klein steegje achterlangs zijn ouderlijk huis, waarvan nog een restant te zien is achter het Heininkshoes. De Torenstraat werd ook Stegmans Stey (steeg) genoemd. En de Teylerstraat heette toen nog Kortestraat. Aan de Torenstraat stond al wel het huis van Osse (nu Damer). En dat fraaie huis, waarbij je soms een blik van het antiek kon opvangen, vormde een groot contrast met de schoenmakerswerkplaats. Hotel Smit aan de overkant, had in de oude vorm nog een aanbouw die de “Koggel” werd genoemd, omdat daar naast snoep, ook vuurwapens en munitie te koop waren. Tegenover het huis van Vos, naast het Teylershuis, lagen nog de woningen van de r.k. kerk, waarvan de huuropbrengst ten goede kwam aan het Armenfonds van de parochie.

Achter zijn ouderlijk huis lag een stukje grond en daarachter stond het kleine huisje van kleermaker Klunder, dat inmiddels is afgebroken.

Na de lagere school ging Gerhard Vos naar de ULO. Dat was in die tijd niet zo gebruikelijk.

Verder doorstuderen, als het al gebeurde, was slechts weggelegd voor één zoon. Dat zat er voor Gerhard niet in en hij ging aan het werk in de schoenmakerij van zijn vader. Hij volgde hem ook op in de zaak en is er zijn hele leven gebleven. Hij bleef ongehuwd en na het overlijden van zijn ouders woonde hij er tot begin 1970 samen met zijn zuster. Hij was 88 jaar, toen hij uiteindelijk in St. Maartens-Stede ging wonen.

Schoenmaker Vos, oftewel Stöffelke, was altijd in zijn werkplaats te vinden. Hij heeft het vak van schoenmaker uitgeoefend tot zijn tachtigste levensjaar, in een ruimte die nauwelijks veranderd was.

Heel lang heeft hij ook nog vee gehouden: een paar koeien en varkens. ’s Zomers gingen de koeien naar de weiden, die hij buiten het dorp in eigendom had. Later werd de veestapel beperkt tot één koe en één varken. De koe werd in de herfst verkocht en het varken belandde in de diepvries.

Zij werkplaats was voor veel oudere Lossernaren een plek waar het laatste nieuws werd besproken. Stöffelke las de krant van A tot Z en hij had een zeer brede belangstelling en een heel goed geheugen. Er zaten altijd wel mensen om hem heen te praten en toe te kijken hoe hij aan het werk was. Ook toen hij in St.Maartens-Stede woonde bleven zij hem trouw. Hij kreeg daar nog veel bezoek, maar hij heeft ze bijna allemaal overleefd. Hij fietste graag en zo lang het nog kon bleef hij dat doen. Gerhard Vos was iemand die niet van poespas hield en die zijn mening altijd recht op de man uitte.

Hij overleed op 22 september 1997.