Archief 'Het meisje in de Froenstraat' ...

en andere Lossernaren

het meisje in de Froenstraat

 

Wemmie Antje (Wemmie) de Wit-Wevers
Foto van de maand januari 2015

Onder de titel ‘Het meisje in de Froenstraat’ is de Historische Kring Losser in april 2004 begonnen aan een project dat op 1 november 2005 heeft geleid tot de uitgave van een zeer bijzonder (foto)boek.

In de jaren 1979 tot 1995 maakte ons lid de heer Norbert Klein, destijds actief in de - helaas ter ziele gegane - ‘Hifo’ (Historische Fotoclub Losser), een serie van meer dan honderd portretten van bekende en minder bekende Lossernaren.

Het boek, waarvan in 2 drukken, ruim 900 ecemplaren beschikbaar waren was binnen een halfjaar uitverkocht. Daarom tonen wij nu elke maand een andere foto uit het boek, met de bijbehorende tekstpagina.
In het archief zijn de namen van de geportretteerden opgenomen.

In januari 2015 was de beurt aan: Wemmie Antje (Wemmie) de Wit-Wevers

Wemmie Wevers werd geboren op 22 december 1939 in Overdinkel. Het Overdinkel uit die tijd was een echt arbeidersdorp. De mensen werkten voornamelijk in de Gronause textielfabrieken. Het grensdorp wordt ook beschreven als een dorp vol tegenstellingen: katholieken en protestanten en de “rooien” (socialisten en communisten). Komende vanaf Losser ligt aan de rechterkant eerst de katholieke kerk en een kilometer verderop staat de protestantse kerk. De scheidslijn liep ongeveer op de helft tussen de twee kerken. Vooraan dus het katholieke gedeelte en daarachter het protestantse deel van het dorp. En dan had je bij de Kerkhofweg nog de “rooie hoek”. In die tijd was de scheiding tussen de verschillende bevolkingsgroepen nog zeer groot. Dit was echter niet specifiek voor Overdinkel. Ook in andere dorpen was dat het geval. De verzuiling was alom aanwezig, maar door de geïsoleerde ligging werd dit in Overdinkel nog sterker ervaren. Tot na de Tweede Wereldoorlog bestond het dorp in hoofdzaak uit lintbebouwing langs de Hoofdstraat en enkele boerderijtjes en verspreide arbeiderswoningen in het buitengebied. In de jaren vijftig begon de groei van het dorp. De eerste woningwetwoningen werden gebouwd in de Julianastraat. Er kwam een busverbinding met Enschede en langzamerhand werden de verhoudingen minder scherp.

Wemmie Wevers trouwde met Pieter de Wit en bleef wonen in het Losserse kerkdorp.

Haar leven in Overdinkel staat naast het huisvrouw zijn, in het teken van het vrijwilligerswerk. Twaalf jaar lang maakte zij deel uit van de kerkenraad van de Hervormde Gemeente Overdinkel. In die hoedanigheid bezocht ze veel mensen thuis. Ook nu zijn er nog bejaarden, die ze warm eten brengt en op zondag een pannetje soep. Stille armoede en hulpbehoevendheid zijn in deze tijd misschien wat minder zichtbaar, maar het bestaat nog steeds.

Dertig jaar lang bracht Wemmie de Wit ook reclamefolders rond ten bate van de hervormde kerk. En al zeven jaar helpt ze mee om kleding en andere goederen in te zamelen voor een dorp in Tsjechië. De spullen worden daar via de plaatselijke kerk weer verdeeld. Ook is zij al vijftien jaar als vrijwilligster betrokken bij de hulp aan vluchtelingen. De plaatselijke Stichting Platvorm Asielzoekers in Nood zocht in 2002 de publiciteit i.v.m. de situatie van het echtpaar Asmar, waarbij ook de Overdinkelse dominee Lenie Schoonderbeek en mevrouw Meijer hun stem verhieven. Een schrijnende situatie, gevolg van het landelijke beleid, die ook in 2004 nog eens volop in de publiciteit kwam.

Een leuke tegenstelling tot dit alles vormde de functie van secretaresse van de voetbalclub A.S.V.O. Daar kon men van 1969-1978 op haar medewerking rekenen.

De afgelopen jaren was Wemmie ook betrokken bij de Oase-groep, de Duits-Nederlandse oecumenische werkgroep, die in het kader van de LAGA aan de grens met Gronau het terrein inrichtte, waar gedurende die prachtige zomer van 2003 zoveel fietsers even konden aanleggen voor een kopje koffie of een andere versnapering.

Naast al dit vrijwilligerswerk probeert Wemmie de Wit ook tijd te vinden voor haar hobby’s: countrydansen, zwemmen en fietsen.